X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری
شعر
دوشنبه 21 آذر‌ماه سال 1384

در بهار این کوچه

چه قدر گم شده باشم و

پیدا نشده باشم خوب است؟

در پاییز این خیابان

چه قدر نتوانسته باشم

آرزوهایم را از باد پس بگیرم

                                     خوب است؟

و چه قدر شعرهایم را

                         در این خانه

_همین خانه _

 

پای همین خرمالوها

                            چال کرده باشم، خوب است؟

به گمانم

می شد فقیرترین باغ ها را

دوبار و هر بار هفت پاییز

                              با آنان

                              چراغانی کرد

و بیش از این و

                       شاید

                          آنقدر خیلی بیش از این

   که می شد جرات کرد و با آن

به اجرای دیگری از لبخند تو 

        

 

دوشنبه 21 آذر‌ماه سال 1384
همسفر

هرجا که سفر کردم، توهمسفرم بودی

 وز هر طرفی رفتم، توراهبرم بودی

 

با هر که سخن گفتم،پاسخ زتو بشنیدم 

برهرکه نظرکردم، تودرنظرم بودی

 

             هرشب که قمرتابید،هرصبح که سرزد شمس

در گردش روز و شب، شمس و قمـرم بودی

 

در خنــده من چـون گل، در کنـج  لبم  خفتـی

در گریه من چون اشک، در چشم ترم بودی

 

چون طرح غزل کردم، بیت الغزلم گشتی

چون عرض هنر کردم، زیب هنرم بودی

 

آواز چو می خواندم،سوز تو به سازم بود

پرواز چو می کـردم، تو بال و پرم بودی

 

هرگز دل من بر تو، یار دگــری نگزید

گر خواست که بگزیند، یار دگرم بودی

 

سرمد به دیار خود، از ره نرسـیده گفت

هر جا که سفر کردم، تو همسفرم بودی

یکشنبه 20 آذر‌ماه سال 1384

من آن مـرغ ســیه بخــتم، گریـــزان آشیـــان از من                     نه من از آشـیان خوشدل، نه خوشدل آشیــان از من

به هــر شــاخه رســیدم من، جفـــای باغبـان دیـــدم                     نه من از باغبان خوشدل، نه خوشدل باغبــان از من

به هر گل من نظر کردم، به طعنه پشت بر من کرد                     نه من ازهرگلی خوشدل،نه خوشدل یک گلی از من

یکشنبه 20 آذر‌ماه سال 1384
کاش

کـا ش شبـی سر برود، حوصله حوصله ها                تا که بگویم به تو از غربت این چلـچله ها

 

ای که خیــال تو شده روشنــی خاطـــر من                گوشه چشمـی بنــما، آه از این فاصــله ها

 

چشــم به ره دوخـته و مانده دل سا ده من                در هــوس دیــدن تــو، منتظــر قا فــله ها

 

عشـق نجیب شرقـی ام، حسـن خدادادی تو               بسته به پای دل ما، سلسله در سلســله ها

 

رفتـی و من بی تو شدم، رهگذر کوچه غم               ساده بگویم گل من، دل ز تو دارد گــله ها

 

باز همـان دغدغه گـل، کرده در اندیشه من              باز همـان فاصـله ها... پای من و آبــله ها

 

زمزمه می کرد سحر، زیر لبش سوته دلی              کاش شبی سر برود، حوصـله حوصـله ها
شنبه 19 آذر‌ماه سال 1384
خدا عشق

خدا تنها دارایی ماست

   به هیچ دارایی دیگری تکیه نکن

 


 

عاشق تنهایی باش

   خلوت معبد خدایی ست

      وبدان که معبدی غیر از این وجود ندارد..

شنبه 19 آذر‌ماه سال 1384
محبوبم

محبوبم

اگر برای ان به سوی تو می ایم

که مرا از شعله های دوزخ نجات بخشی

بگذار که در انجا بسوزم...

و اگر برای ان به سوی تو می ایم

که لذت بهشت را به من ببخشی

بگذار که درهای بهشت به رویم بسته شود...

اما اگر برای خاطر تو به سویت می ایم

محبوبم مرا از خویش مران...

متبرکم کن

تا در کنار زیبایی جاودانه ات

تا ابد لانه کنم ...

شنبه 19 آذر‌ماه سال 1384

اگر ماه بودم ؛ به هر کجا که بودم

ســـراغ تــو را از خدا میگرفتــــم

اگر سنگ بودم ؛  هر کجا که بودم

سر رهگـــذار تــــو جا میگرفتـــم

 

اگر ماه بودی ــــ به صد ناز ــــ شاید

شبی بر لب بام من مینشستــــی

واگر سنگ بودی ؛  هر کجا که بودم

مرا میشکستی ؛ مرا میشکستی

شنبه 19 آذر‌ماه سال 1384
مسافر
مسافر
    

      اسم تو منو صدا کرد     ...    تا که خواستم جون بگیرم

        تو از این جا پر کشیدی   ...     هق هق شب گریه هام و

        تو نه دیدی نه شنیدی      ...     غم رفتنت مسافر ...

        تن تبدار من و خشکوند   ...    توی دستای تو جاموند

        حالا شاخه های خشکم    ...     تو هجوم برف و بارون

       دیگه پاییز و بهارا          ...        واسه من فرقی نداره

      می مونم تو تنهاییام         ...     تا که باز دوباره  بوی بارون

                            تورو یاد من بیاره...

            

شنبه 19 آذر‌ماه سال 1384
کس و نا کس
کس و ناکس

سلام
دو بیت زیبا شنیدم که براتون من نویسم:

        من از روییدن خار سر دیوار دانستم
   که ناکس،کس نمی گردد ازاین بالانشینی ها
    من از افتادن سوسن به روی خاک دانستم
که کس ، ناکس نمی گردد از این افتان و خیزان ها

شنبه 19 آذر‌ماه سال 1384

پنجشنبه 21 مهر ماه سال 1384
در نظربازی ما بی​خبران حیرانندعاقلان نقطه پرگار وجودند ولیجلوه گاه رخ او دیده من تنها نیستعهد ما با لب شیرین دهنان بست خدامفلسانیم و هوای می و مطرب داریموصل خورشید به شبپره اعمی نرسدلاف عشق و گله از یار زهی لاف دروغمگرم چشم سیاه تو بیاموزد کارگر به نزهتگه ارواح برد بوی تو بادزاهد ار رندی حافظ نکند فهم چه شدگر شوند آگه از اندیشه ما مغبچگان من چنینم که نمودم دگر ایشان دانندعشق داند که در این دایره سرگردانندماه و خورشید همین آینه می​گردانندما همه بنده و این قوم خداوندانندآه اگر خرقه پشمین به گرو نستانندکه در آن آینه صاحب نظران حیرانندعشقبازان چنین مستحق هجرانندور نه مستوری و مستی همه کس نتوانندعقل و جان گوهر هستی به نثار افشاننددیو بگریزد از آن قوم که قرآن خوانندبعد از این خرقه صوفی به گرو نستانند


<<    1       2       3    >>
آرشیو

قدمتون گل بارون : 87612


عناوین آخرین یادداشت ها